Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος κατάρτισης οι καταρτιζόμενοι θα είναι σε θέση να:

Σε επίπεδο γνώσεων

1. Περιγράφουν τη διαδικασία αξιολόγησης (έλεγχος επιλεξιμότητας, ανεξάρτητοι αξιολογητές, συναίνεση, κατάταξη, ελάχιστα όρια, λίστα επιφύλαξης) και κατονομάζουν τα στοιχεία που διαφοροποιούν ανά κριτήριο μια πρόταση 65 βαθμών από μια πρόταση 85 και άνω.
2. Διαχωρίζουν τις απαιτήσεις των κεντρικών δράσεων (Ευρωπαϊκή Επιτροπή/EACEA) από εκείνες των αποκεντρωμένων (Εθνικές Υπηρεσίες) ως προς επιλεξιμότητα, φόρμα αίτησης, προϋπολογισμό και αξιολόγηση.
3. Απαριθμούν τις νομικές, οικονομικές και διαχειριστικές ευθύνες του συντονιστή στις φάσεις υποβολής και υλοποίησης, καθώς και τους κινδύνους που αναλαμβάνει.
4. Συσχετίζουν τις προτεραιότητες κάθε προγράμματος με τις ισχύουσες στρατηγικές και σχέδια δράσης της ΕΕ (ενδεικτικά: European Education Area, Digital Education Action Plan 2021–2027, EU Youth Strategy 2019–2027, Action Plan on Integration and Inclusion 2021–2027, European Pillar of Social Rights) ώστε να αγκυρώνουν τεκμηριωμένα την πρόταση.
5. Διατυπώνουν τους κανόνες της μεθοδολογίας κατ’ αποκοπή ποσών (lump sum) του Erasmus+ και των κεντρικών προσκλήσεων: επιλογή ποσού, αιτιολόγηση ανά πακέτο εργασίας, αναλυτικός πίνακας προϋπολογισμού, όρια για το πακέτο διαχείρισης, συνέπειες μη ολοκλήρωσης πακέτου.
6. Κατονομάζουν τα βασικά στοιχεία της μετάβασης στη νέα προγραμματική περίοδο 2028–2034, όπως ισχύουν κατά την υλοποίηση, και τις συνέπειές τους για τον σχεδιασμό προτάσεων.

Σε επίπεδο δεξιοτήτων

1. Αιτιολογούν τη στρατηγική επιλογή δράσης και πρόσκλησης, καθώς και την ανάληψη ρόλου συντονιστή, με χρήση καμβά στρατηγικής τοποθέτησης.
2. Αναπτύσσουν θεωρία της αλλαγής (theory of change) και λογική παρέμβασης με ρητές παραδοχές, τιμές βάσης (baselines) και δείκτες αποτελεσμάτων.
3. Τεκμηριώνουν την ανάλυση αναγκών με ιεράρχηση πηγών (πρωτογενή δεδομένα, επίσημες στατιστικές, έρευνες, εκθέσεις ΕΕ) και άμεση σύνδεση με τις προτεραιότητες της πρόσκλησης.
4. Οργανώνουν αρχιτεκτονική πακέτων εργασίας υψηλής συνοχής (εργασίες – παραδοτέα – ορόσημα – δείκτες – πόροι) και αναπτύσσουν πλαίσιο διασφάλισης ποιότητας και μητρώο κινδύνων.
5. Καταρτίζουν και αιτιολογούν προϋπολογισμό κατ’ αποκοπή ποσού ανά πακέτο εργασίας και εταίρο με επιχειρήματα οικονομικής αποδοτικότητας (cost-effectiveness), καθώς και αναλυτικό πίνακα προϋπολογισμού για κεντρικές προσκλήσεις.
6. Αναπτύσσουν μήτρα αντικτύπου–βιωσιμότητας–αξιοποίησης με ποσοτικούς στόχους ανά ομάδα-στόχο και επίπεδο (τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό).
7. Εκτελούν εικονική αξιολόγηση (mock evaluation) πρότασης με πραγματικό πλέγμα βαθμολόγησης και μεταφράζουν τα σχόλια της έκθεσης αξιολόγησης σε συγκεκριμένες αναθεωρήσεις.
8. Οργανώνουν, ως συντονιστές, τη συλλογή και τον ποιοτικό έλεγχο των εισροών των εταίρων (πρότυπα, χρονοδιάγραμμα συγγραφής, έλεγχος ποιότητας).
9. Επιδεικνύουν τεχνικές γραφής για αξιολογητές — δομή που ακολουθεί τα κριτήρια, σήμανση (signposting), τεκμηρίωση, οικονομία λόγου εντός ορίων χαρακτήρων — και εφαρμόζουν πλαίσιο υπεύθυνης χρήσης εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στη συγγραφή.

Σε επίπεδο στάσεων

1. Υπερασπίζονται τον ρόλο του συντονιστή ως στρατηγική επιλογή του οργανισμού, με ρεαλιστική εκτίμηση ικανότητας και κινδύνου.
2. Αντιπαραβάλλουν την πρότασή τους με τα κριτήρια του αξιολογητή και επικρίνουν εποικοδομητικά δικά τους και ξένα κείμενα.
3. Δικαιολογούν κάθε επιλογή σχεδιασμού και προϋπολογισμού με τεκμήρια και όχι με δηλώσεις.
4. Παρακινούν τους εταίρους σε έγκαιρη και ποιοτική συμβολή, θέτοντας σαφή πρότυπα και προθεσμίες.
5. Αντικρούουν την πρακτική της «ανακύκλωσης» κειμένων χωρίς προσαρμογή στην πρόσκληση και την ομάδα-στόχο.
6. Συμμετέχουν σε δίκτυα, σε διαδικασίες αξιολόγησης και σε δραστηριότητες συνεχούς επικαιροποίησης (αλλαγές στον Programme Guide, νέα προγραμματική περίοδος).